Naar Lourosa, bewolkt ‘s morgens, zonnig na de middag, 28 km, 28° met een briesje

Om 7.15 u vertrokken. Motregen. De watermolen lag werkelijk heel afgelegen. Maar het was er heerlijk toeven. Wel veel watergeklater ‘s nachts, we sliepen in het goed bewaarde molengedeelte. 2018-07-30 20.26.52Veel bronnen in de streek. Mooie huizen in het historische centrum van Pinheiro da Bemposta. Het stadje herdenkt de Portugezen van hier die in de loopgraven van ’14-’18 gevochten hebben. 9 u. 2018-07-31 08.23.59Het hele wijsje van Fatima vanaf de kapel van Besteiros.

Veel bergaf, bergop vandaag. In Oliveira de Azeméis festival van de vogelverschrikkers.

2018-07-31 10.21.422018-07-31 10.22.21

 

 

 

 

 

 

 

2018-07-31 11.03.272018-07-31 11.06.11In kleurige chique kostuums of eenvoudige boerenplunjes kijken de strooien poppen je aan, vanop de balkons van de herenhuizen van de brasileiros, rijke emigranten die terugkwamen uit de kolonie. Leuk! een Romeinse mijlpaal aan de kerk. Ze staat uitnodigend open. Af en toe over de spoorweg. Het is geen verlaten spoorlijn, er rijdt welgeteld één trein per dag!

2018-07-31 11.19.11
De anjerrevolutie van 25/4/1974 wordt herdacht in elk dorp, in elke stad!

Santiago de Riba-Ui heeft een kerkje gewijd aan Santiago.

2018-07-31 11.55.58

Weer meer kerken en huizen met azulejos. Klimmen naar São João de Madeira, een grote stad. Brede lanen met platanen. Schaduw! Gepicknickt in een bar aan een grote fontein. Toegekomen langs de moderne wijken, de stad verlaten via in de steek gelaten bedrijven, industriële archeologie.

2018-07-31 15.12.23

São João was bekend voor zijn hoeden- en schoenenfabrieken en is nog steeds een zeer bedrijvige stad. Ook het kerkje van Arrifana is open.

Dalen, klimmen … ik zal de 3 km langs de N1 maar verzwijgen ( wel een veilig trottoir). Ik vertrouw erop dat er mij nog iets goeds zal overkomen. Een kamillethee in een café, platte perziken gegeten.

Weer genieten, een kasseistraatje, een stukje originele Romeinse weg, een onverhard pad. Om 6 u vraag ik een Portugees koppel de weg naar de bombeiros. Is dat treffen! Manuel heeft zijn hele leven in Zimbabwe gewerkt en is net met pensioen terug in zijn geboorteland. Hij is zelf een verwoed Santiagoganger en wandelt de resterende 35 minuten met me mee . Heel vriendelijke bombeiros voluntarios in Lourosa. De Poolse jongeren zijn hier al, ik ben de 4de die Manuel naar de bombeiros gebracht heeft. Van 7 tot 9 u wordt de zaal gebruikt door de plaatselijke karateploeg voor training. Ik denk meteen aan Joene, mijn kleinzoon van 12 die judo volgt als hobby. Kreten, bewegen en stilstand …

2018-07-31 20.09.38

2018-07-31 19.57.37

Gegeten in de MacDonald’s vlakbij. Ik word geholpen om te bestellen aan de automaat. Bereidwillige jonge klanten tonen mij waar ik moet betalen, waar ik de bestelling kan afhalen en hoe ik aan bestek geraak. Joene zou meewarig glimlachen om zo veel onkunde bij zijn oma.

Geen WiFi vandaag ( ik gebruik liever niet de onbeveiligde wifi in MacDonald’s, want mijn keyboardje werkt met bluetooth dus beter niet. Roland had mij dat laten weten.)

Utip nog gezien bij de koffiepauze in Oliveira de Azeméis daarna niet meer. Morgen mijn laatste stapdag!

Advertenties

Naar Pinheiro da Bemposta, 29 km, bewolkt met opklaringen, 24 °

We slapen in 4 kamers, elk met 2 stapelbedden. In totaal zijn we met zijn achten. Wakker geschrokken om 12.30 u ‘s nachts: knallen van vuurwerk. Einde van het paraplufestival. Het begon allemaal in 2011 met een ludiek project van een Japanse kunstenaar. Onmiddellijk groot succes! De paraplu’s hangen er van juni tot september. Ze worden aan stalen draden boven de smalle straten opgehangen. Door een briesje wind gaan ze bewegen en krijg je een mooi effect. En de zon zorgt voor schaduwen die steeds veranderen. Een kleurig zonnescherm, je wordt er vrolijk van!

De andere pelgrims staan in stilte vroeger op. Vertrokken om 6.55 u. De haan is al schor gekraaid. Het is nog rustig langs de N1. Zelfs hier zijn de huizen versierd met parapluutjes. Geen banaan vandaag, ik heb nog druiven en droge koekjes. Door de dorpjes Mourisca do Vouga en Trofa. De Poolse jongeren, Marta, Ela en Piotr halen mij in. Gemakkelijk met enkele pelgrims voor jou: je hoeft niet meer te zoeken naar de pijlen.2018-07-30 08.29.36 2018-07-30 08.31.23

Een mevrouw duwt een stootkar met 2 lege manden op weg naar haar moestuin. Ze stoot tegen de stoeprand en glimlacht ‘Bom dìa’. Oei! We moeten de drukke N1 oversteken. Over een oude Romeinse dijk tussen 2 uitgestrekte vijvers. Weer de N1. Nu een superlange (0,5 km) brug boven de Rio Vouga, een zijrivier van de Douro. Wat ben ik blij dat ik hier niet alleen stap met mijn hoogtevrees!

2018-07-30 09.59.582018-07-30 08.40.44

Een mevrouw op stap met haar 7 schapen in Serém. Geen hond bij haar. Een breed bospad. Allemaal jonge eucalyptussen. Geen hoge dennen te bespeuren!… De eucalyptussen zijn met blauw nylon touw aan een paaltje bevestigd, 3 per paaltje. De 2 verste met schuine touwen. Een gek zicht.

Over de A 25. Een hypermarkt net voor Albergaria-a-Velha. Op de autoparking staan grote zeilen gespannen boven de auto’s.2018-07-30 10.32.46

Het stadje is 900 jaar geleden gesticht ( in 1117 ) door Rainha ( = koningin )  D. Teresa. Dat is meteen ook de naam van de albergue hier. Wat gerust.  De klok slaat 12 u. Inderdaad beter om door te stappen. De pompiers ( bombeiros) rijden voorbij en toeteren naar alle pelgrims.

Onder de N1 . De stokken klinken hol. Heel alleen door het bos. Een eenzame eik en den tussen al die eucalyptussen. Hagedissen. Zelfs geen krekels.

Een dorpsstraat door in Albergaria-a-Nova. Ruziënde kaartspelers in het café. Ik verga van de honger. Goed, ik picknick hier. De cafés zijn dungezaaid. Ik zet een stoel en een krukje ( = mijn tafel) op straat, mijn pint op de stoep om ze niet om te stoten, en mijn voeten op mijn rugzak. Het smaakt heerlijk, hoewel … zeker geen plekje aanbevolen door Trip Advisor! De Polen komen voorbij en later ook Utip.

2018-07-30 14.00.06

2018-07-30 15.56.47

 

Het laatste stuk van de tocht wandelen we samen. Hij was met zijn dochter vertrokken in Lissabon, maar had last van garnalenallergie. Utip ging naar Coimbra met de trein. De dag daarna werd zijn dochter ziek, zij wacht op hem in Porto. Daarna stappen ze samen verder. En ook zijn vrouw is verslingerd op de camino. Vandaag laat ze hem weten dat ze afreist naar St-Jean-Pied-de-Port. Ze wil stappen tot Burgos. Ze zal haar man en dochterlief weerzien in Santiago … Een heel gezin Santiagoverslaafden.

Een moderne kerk in Branca ( die voor de verandering eens open staat). Naast een niet meer gebruikte spoorlijn. We logeren in een watermolen in Pinheiro da Bemposta. Plaats voor 10 pelgrims, we zijn met zijn negenen. Voor de eerste keer deze camino slaap ik boven in het stapelbed. Een warme maaltijd kan je hier niet krijgen ‘ in the middle of nowhere’ maar je kan spaghetti koken met ajuin en tomatensaus ( uit blik). Een vegetarische schotel OK. We eten allemaal om beurt in de kleine keuken, een  pak spaghetti voor Utip en mij…

Conclusie: vandaag was de N1 net iets te alomtegenwoordig!

Naar Águeda, meer dan 24 km, bewolkt, zonnig na 11 u, 27 °

2018-07-29 07.17.52Om 7.10 u vertrokken. Een grote kudde schapen ( vooral zwarte) , gedreven door 3 vrouwen in fluohesjes kruist mijn pad. Onbewust volg ik de kudde, van op een afstand, want een herdershond blijft achter. Maar schapen lopen de camino niet! Het hele dorp doorkruist … geen enkele pijl. Teruggekeerd. Uiteindelijk had ik het straatje waar de kudde uit kwam moeten nemen.

Door een bos. 2018-07-29 07.57.57Geweerschoten in de verte. Wordt er gejaagd op zondag? Langs een kiwiplantage en wijngaarden. Papieren wit-blauwe slingers aan de kapel van Aguim. Een vrouw op een motorfiets met een enorme bos bloemen aan haar voeten. Voorbij het enorme sportcomplex van Anadia. Nog geen activiteiten op zondagochtend… Een oud, kromgelopen heertje met een plastic zak vol bloemen uit zijn tuin sukkelt de helling op naar het kerkhof. Hij doet teken dat hij doof is …

Ik heb geluk. Het café in Alfeloas gaat net open als ik er voorbij kom. De eigenares, Jacqueline uit Mulhouse vertelt haar levensverhaal. Ze is hier komen wonen omdat haar dochter leed aan een ernstige ziekte. Het was wennen voor haar van een grote stad naar zo’n onnozel dorp van niets  in het land van haar man. maar haar dochter genas… Jacqueline serveert zelfgemaakte sinaasappelcake en stempelt mijn geloofsboekje af.

Veel wijnhuizen hier zoals Caves Arcos do rei en Caves São João.2018-07-29 12.13.04

De Bairradawijngaarden strekken zich uit van Buçaco en Caramulo tot aan de Atlantische kust. In de dorpen grote vergane huizen, sommige in houtskoolrood geschilderd. De wijnboeren van nu wonen in mooie villa’s.2018-07-29 12.47.242018-07-29 09.50.28

2018-07-29 12.09.41Over een industriezone in zondagsrust. 3 uitgelaten Fátimagangers: een Duitser, een Portugees en een Kaapverdische. Ze trakteren me met rijpe braambessen. Lawaaierige Amerikanen achter mij. Ze halen mij in. Geen wonder. Ze dragen geen rugzakken . Ze zullen rugzakvervoer geregeld hebben. Gisteren ging het meisje zeer moeizaam.

Een azulejoskerk in Aguada de Baixo. En daarna een tweede, uitgestrektere industriezone met vergrendelde poorten. Tussen de kiwiplantages van Quinta Casal de Cucos. Geregeld ontmoet ik Utip, half Duits, half Indisch. Hij sliep in dezelfde albergue  gisteren en hij kwam ook toe in de bar van Jacqueline.2018-07-29 15.39.442018-07-29 15.39.09 HDR

Picknick onder de luifel van een gesloten bar. Comfortabel zitten met de benen op een stoel. Portugese druiven als dessert. Het plannetje van Jacqueline is nogal misleidend. De afstanden zijn veel groter in werkelijkheid. De Rio Agueda overgestoken en beland in het feest van de paraplu’s in Águeda. Een gezellige bedoening. Een supergrote tent met een hemel van kleurige paraplu’s. Een groot podium voor de concerten vanavond. De mensen lopen rond met gekke parapluutjes op hun kop. Alle straten rond de kerk zijn versierd met paraplu’s. Muziekoptredens, straatartiesten en pop-up restaurants op straat. Ook een straat met ballonnen, dansend in de wind en weerspiegeld op de muren.

2018-07-29 15.46.40

Ik raak de weg kwijt in de massa feestvierders. Uiteindelijk beland in de albergue Celeste. 12 euro per persoon, een heel moderne inrichting en super comfortabel.

De lieve receptioniste stelt ook een ander schema voor voor de volgende dagen : 29 km + 28 km + 25 km. Woensdag ( mijn laatste stapdag) wordt het 40° . Mijn gidsje suggereerde 16,3 km + 31,5 km + 34,3 km . Een beetje te veel voor die hete , laatste dag naar Porto !!! Je kan in de albergue zelf koken ( de Lidl vlakbij is open) of een take-away menu bestellen dat gebracht wordt: gegrilde dorade met gekookte aardappelen, sla en een flesje rode wijn (375 ml) van Terras del Rei. Smakelijk!

 

Naar Sernadelo, 25 km, zon en wolken, 27°

Om 7 u vertrokken. Vers brood gekocht. Langs de Mondegorivier. Het centrum heb ik gisteren verkend. Onder de autosnelweg door . Ha, daar zijn de pijlen weer. Een pad langs een kanaal links. De beschrijving in mijn Frans gidsje klopt even niet. Hulp gevraagd in een Repsol benzinestation. Een klante die Engels spreekt toont mij de weg. Ik mocht gewoon verder stappen, maar nu ligt het kanaal rechts van mij.

In Adémia schapen in de wei. Ze eten wilgenbladeren. Op een muur in Fornos een azulejostafereel: muzikanten aan de oever van de rivier, Coimbra op de achtergrond.

2018-07-28 09.08.482018-07-28 10.06.042018-07-28 09.31.37

 

 

 

 

 

 

Een St-Jakobsbeeld aan de kerk van  Trouxemil. Aan zijn stok hangt een kalebas én een druiventros. Colapauze in het café- minimercado. Enkel vrouwelijke klanten. Ze hebben tijd voor een babbeltje of misschien een roddel? Ik mag naar het toilet bij de bazin thuis, een eindje verderop. Ze geeft mij een takje geurige basilicum ( manjerico) voor onderweg. Drie dorpjes op een rij: Adões, Sargento Mor en Santa Luzia. De boeren rijden hier met een kleine tractor.

2018-07-28 10.31.19

Als je een blauwe pijl voor Fátima ontdekt aan een kruispunt, moet je soms nadenken van welke kant die het beste te zien is en dan vind je wel een gele pijl wat verder.
Een kwartier stappen langs de N1. Het takje basilicum komt van pas. Een onverhard pad door een bos. Een Fátimaganger doet zijn oortje uit om ‘ bom dìa’  te wensen. Er staan hoge dennen en jonge eucalyptussen.

2018-07-28 11.16.10

Hoe oud kan een bos zijn? In Portugal waren er massale bosbranden in 2003 en 2005, vorig jaar trouwens ook.  Het kan natuurlijk ook gewoon houtkap geweest zijn. En inderdaad wat verder liggen er houtstapels. Een pelgrim voor mij, na de bar van Mala zijn er 3 jongere Poolse pelgrims achter mij. Caminogevoel.

Ik picknick aan een omgehakte eucalyptus. Een verhard weggetje langs oude olijfbomen. Het pad slingert zich tussen veld en bos. Veel wijngaarden. Er liggen overal etiketten van ‘ Quinta de San Miguel’ Branco Sèco en Vinho Espumante. Dat belooft! Aan de rotonde voor Mealhada zit een toastende god Bacchus op zijn wijnvat … Mealhada is een vriendelijk stadje met een park met groen gras en nette openbare toiletten. Gemakkelijk de albergue gevonden onderweg naar Sernandelo. 10 euro voor een bed in de slaapzaal, alles heel proper.

2018-07-28 17.43.28

2018-07-28 15.04.59

Vanaf Mealhada tot hier, het ene restaurant na het andere dat ‘ leitöes ‘ aanbiedt. Het zijn speenvarkentjes ( van 1 tot anderhalve maand) aan het spit. Aan de fontein is er een azulejostafereel dat toont hoe ze het arme beestje roosteren!

Rustdag in Coimbra, heel wat km afgelegd, 27°

Geslapen tot 8.30 u! Daarna mijn hart opgehaald in Coimbra.

2018-07-27 11.20.22
Universiteitsplein met standbeeld stichter Dom Dinis
2018-07-27 10.25.42
Univ in het vroegere koninklijk paleis

Eerst de universiteit bezocht. Het is de oudste univ van Portugal ( van 1290), maar die is enkele keren verhuisd van Lissabon naar Coimbra en terug. Er is een prachtige, barokke bibliotheek ( mét vleermuizen! Die voeden zich met insecten en motten die anders de oude boeken zouden opvreten !!) Er is ook een kerker waar studenten opgesloten konden worden. Wie een boek vernietigde ( = uiting van opperste wijsheid) verdiende de maximumstraf!

2018-07-27 12.13.11
Bibliotheek

2018-07-27 11.51.40De officiële academische plechtigheden gaan nog altijd door in de troonzaal van het vroegere koninklijke paleis, toegankelijk via een monumentale 18de-eeuwse trap.

De nieuwe jezuïetenkathedraal ( 17de eeuw) kan niet tippen aan de oude romaanse kathedraal, een versterkte kerk met kapitelen rondom. ( Tiens … kleine, romaanse kerkjes ben ik nog niet tegengekomen in Portugal). Pelgrims mogen er gratis binnen. De zijkapellen hebben wanden in azulejos en het retabel aan het hoofdaltaar is van de hand van een Vlaamse meester.

2018-07-27 13.28.492018-07-27 13.05.07

Een wat oneerbiedige opmerking: als ik rondkuier door de vroeg-gotische kloostergang ruikt het heerlijk naar de exclusieve restaurantjes in de omgeving van de ‘ sé velha’.

2018-07-27 14.22.202018-07-27 14.18.26

Een drankje in het jazzcafé vlakbij ( met wat droge koekjes). Vanavond is er een live optreden . Jammer, een beetje te laat voor een peregrina!

2018-07-27 15.12.25

2018-07-27 14.42.38

Na de middag bewonder ik het Santa Cruz klooster. Ook hier vrije toegang voor Santiagogangers. In het koor vind je de grafmonumenten voor de 1ste Portugese koning Afonso Henriques en zijn zoon Sancho I . De kloostergang dateert uit de 16de eeuw, de tijd van koning Manuel I . Het is dezelfde koning die in Lissabon het unieke Jeronimosklooster liet oprichten met ‘pepergeld’ ( belasting op kruiden, edelstenen en goud, meegebracht uit de kolonies).

2018-07-27 15.27.18Hier vertelt het koorgestoelte van het hoogkoor het verhaal van de ontdekkingen met prachtige vergulde voorstellingen van schepen en versterkte steden. Dit was een waardige plek voor koninklijke begrafenissen !!!2018-07-27 14.38.53

2018-07-27 14.36.31
12de-eeuwse Santiagokerk

De dag besluit ik in de schilderachtige ruïnes van het klooster van Santa Clara-a-velha. Heel mooi geconserveerd. Ik verneem er dat koningin Santa Isabel na de dood van haar man in 1235 eerst op pelgrimstocht naar Compostela ging voor ze binnentrad in het klooster. 2018-07-27 18.10.23

En nog een tragisch liefdesverhaal om te eindigen. Hier vlakbij is de Quinta das Lagrimas, de tuin der tranen. Prins Dom Pedro trouwde in het geheim met een Galicische prinses Dona Inês de Castro. Zijn vader liet haar hier vermoorden omdat hij via haar vreesde voor Spaanse beïnvloeding . Toen Dom Pedro zijn vader opvolgde, liet hij zijn geliefde ontgraven, plaatste haar op een troon in het Santa Cruzklooster en beval zijn hovelingen haar vergane hand te kussen … Waar liefde al niet toe kan leiden!

Morgen toeriste af, nog 5 dagen stappen tot Porto! Weer opgeladen!

Naar Coimbra, 17 + 2 km, 27°, zonnig

Om 7.30 u vertrokken. Wat rondgekeken in de stad, gisterenavond was ik daarvoor te moe. De camino weer opgepikt: kleine lokale wegen. Onkruid op de speelplaats van het schooltje. Om 8.30 u het halve wijsje van Fatima. Weer riet en bamboe. In Ribeira de Casconha kanaaltjes met stromend water die onder de huizen doorlopen. Colapauze in Cernache. De zon breekt door. Pousada is een residentieel voorstadje van Coimbra. 2018-07-26 08.28.312018-07-26 13.27.08Grotere huizen. De Portugezen houden van rozen en van witte en blauwe agapantussen.

Een onverhard pad. “ Chemin de terre, chemin de foi  … “ Zingen hou ik niet vol bergop. Dennen, hulst en olijfbomen op een open plek. De krekels kunnen het autogeraas niet overstemmen. De autosnelweg is hier vlakbij. We moeten die enkele keren over. Een grindpad over de volgende heuvel. Gele struiken, misschien rolklaver, maar dan een hoge variant.  Geen huizen met azulejos meer. De gevels zijn beschilderd in wit, geel, roze, okergeel. Ik twijfel. Op mijn intuïtie teruggekeerd. Ja, ik was te vroeg afgeslagen. Aan Cruz de Morouços heb je een prachtig zicht over Coimbra en de Rio Mondego. Het is een grote stad , gebouwd tegen een heuvel. De universiteit, symbool van Coimbra, torent er boven uit.2018-07-26 15.06.11

 

2018-07-26 14.30.23

2018-07-27 13.31.38

Gepicknickt op de binnentuin van de albergue in het klooster van Santa Clara-a- Nova uit de 17de eeuw. Hier ligt Santa Isabel begraven ( dezelfde Isabel van Ansião) . Zij was als 12-jarige uitgehuwelijkt aan de Portugese koning Dom Dinis. Hij stoorde zich eraan dat ze geld gaf aan de behoeftigen. Toen hij haar betrapte waren de goudstukken in haar mandje veranderd in rozen !… Ze gaf al haar bezittingen aan de armen toen haar man stierf en trad binnen in het Clarissenklooster Santa Clara-a-Velha dat ze heropgericht had.  Omdat het klooster vaak overstroomde werd er later een nieuw gebouwd hogerop.

Aangekomen om 3.30 u. Er is nog plaats in het pension Larbelo in Coimbra: 25 euro voor 1 persoon, met zijn tweeën betaal je maar  15 euro per persoon. Gedoucht, kleren gewassen, gerust. ‘s Avonds de stad ontdekken zonder doel: heerlijk ontspannend.

2018-07-26 17.30.452018-07-26 18.22.102018-07-26 18.10.07

2018-07-26 18.42.44
De kathedraal

2018-07-26 19.33.21

2018-07-26 19.43.43

2018-07-26 19.25.29Op de Praça do comercio vind ik een restaurantje met een pelgrimsmenu voor 8 euro ( koolsoep, rijst met bruine bomen en stukjes inktvis, witte wijn en thee)… en morgen geen wekker!

Naar Condeixa a Nova, 32,5 km, bewolkt, 25°

Een perzik gegeten. Mijn banaan is  nog te groen. Om 6.10 u vertrokken. Grijze hemel. Over de voetgangerspasserel naast de Ponte Da Cal. Onder een boog van die brug zijn er 2 reservoirs ( nu droog – Rio Nabão , weet je nog? )  In één ervan baadde zich ooit koningin Isabel van Aragon. Elk jaar opnieuw zijn er grote feesten aan de brug om dat te herdenken.

2018-07-25 06.29.07

2018-07-25 07.10.59

Vanaf Ansião is de weg goed aangeduid. Naast de geschilderde pijlen zijn er ook de bekende caminopaaltjes met op een blauwe achtergrond de gestileerde schelp en de pijl in het geel. Ultreia !

7 u. Klokkengelui en  … het wijsje van “ Te Lourdes op de bergen” ! Vandaag op stap door de Serra de  Sico. Naast haar olijfolie staat de streek ook bekend voor haar wijn en haar honing.

Hanengekraai in Netos. De haan is het nationaal symbool van Portugal, alomtegenwoordig in souvenirwinkels. Het gaat om de haan van Barcelos in Noord-Portugal, een legende zoals die van Domingo de la Calzada in Spanje…2018-07-27 14.35.47 Een Santiagoganger werd beschuldigd van zilverdiefstal.  Voor hij opgehangen werd aan de galg, stond hij erop de rechter te zien als laatste wens. Die zat aan een rijk gevulde tafel met een gebraden haan. De pelgrim kondigde aan dat die haan op het ogenblik van de executie zou kraaien om zijn onschuld te bewijzen. Zo geschieddde. De rechter spoedde zich naar de galg, maar het was al te laat. Gelukkig overleefde de gehangene  omdat de knoop het niet gehouden had !!!

Na Freixo hele nieuwe plastic serres voor aardbeien. Ik houd de stokken voor mij uit op een éénmanspaadje tussen wilde peen, haver en  cichorei. Wat verder steekbrem, maar daar is het pad al breder.

Nevelslierten over de groene heuveltoppen.Het pad slingert zich tussen wijngaarden. En klimmen maar… Een ice-tea uit de minimercado in Alvorge. ( ik had het café niet onmiddellijk gezien) . Gerust op een bankje op het dorpsplein. Dat wordt plassen in de vrije natuur !

2018-07-25 10.22.56

2018-07-25 10.15.09

Op de kerk staat er een pijltje naar de albergue in de sala parroquial. De camino valt vandaag grotendeels samen met de GR 26: prachtige paden op en af!Aan de openbare wasplaats tankt een boer water voor zijn serres voor aardbeien en sla. Op de hellingen veel rotsblokken. Ze zijn ongeschikt voor culturen – de olijfboomgaarden en wijngaarden bevinden zich in de dalen. Woeste gronden, wat lage struiken, planten die ik niet ken, kruidige geur. Wel een goede akoestiek hier in de heuvels. Ik hoor het lied van Fatima enkele keren. De laatste regel gaat als volgt (lage) sol (hoge ) sol fa mi  / do re ( lage ) sol mi do.

In Ribeira de Alcalamouque staat er zo’n witgeschilderde molen met een schuine piek. Een recht houten kruis in het gat in het midden van de piek, een schuin kruis in de 2 gaten ervoor en erna. Alle uiteinden van de kruisen zijn verbonden met touwen en die van het schuine kruis nog eens met de punt van de piek. Nog nooit zo’n molen in werking gezien. Roodbruine koeien aan het grazen. Eén melkkoe draagt een bel. Een vrouwtje geeft groenvoer aan haar schapen en haar geit in een dorre wei.

In Rabaçal picknick ik op het terras van café Bonito. Ze hebben een nieuwe albergue en maken er reclame voor: ‘con piscina 10 euro’s’ ! Mijn kaas is op nu. Hij is 3 dagen goed gebleven. Het was vaste, oude kaas: ‘ Sobreiro, queijo curado de vaca, ovelha e cabra’. Meestal kan ik een broodje van het avondmaal meenemen voor ‘s morgens of ‘s middags. Gisteren kocht ik geroosterde broodjes met olijfolie, look en peterselie. Ze wegen niet veel ( 160 g) maar nemen wel veel plaats in. Er komt een oudere pelgrim al puffen aan op het terras. Het is Paul, een Australische priester ( je geeft het hem niet aan). Hij was voor een internationale meeting van ‘ Equipes de France’ in Fátima. De hele week waren ze met  10 000 deelnemers! Geen enkel plaatsje in een hotel of albergue te vinden. Op zaterdag was het congres afgelopen. ( Ik kwam aan op zondag)  Paul leidde de Australische delegatie. Equipes de France doet aan huwelijksbegeleiding voor koppels en gescheiden mensen. Het moet zoiets zijn als ‘ Marriage encounter’.2018-07-25 13.47.37

2018-07-25 14.19.32
De schildpad ligt voorop

Ik vertrek eerst, ik wil meer kilometers doen vandaag. Hij hoeft er enkel nog 4 te stappen tot Zambujal. Hij haalt mij in, ik was de kerk nog binnengegaan en had een berichtje van Roland beluisterd op mijn gsm. Hij glimlacht: “ Ken je het verhaal van de schildpad en de haas?” Ik zal er wat meer vaart achter moeten zetten …

2018-07-25 15.53.52
Liefde op de camino

Ik hoor zingen. Tegenliggers: de Duitser Stefan en de Braziliaanse Edlene. Ze ontmoetten elkaar op de camino francés in 2016 en sindsdien zijn ze onafscheidelijk. Gelukkige, jonge mensen, trekkers, een beetje zoals Johannes. Ik zing “ Tous les matins” voor hen. Hij zingt “ Thank God” . Een mooie ontmoeting.

2018-07-26 08.03.36Om 5 u in Conimbriga. Het is ooit een bloeiende Romeinse stad geweest.De opgravingen zijn te bezichtigen. Nog 2 km afwijken van de jakobsweg om onderdak te zoeken in Condeixa a Nova. Ik logeer in Residencial Ruinas boven een Italiaans restaurant.

De paden: een droom vandaag! Verhard, onverhard, rotspaden, grindpaden, kasseistraatjes in de dorpen. Maar 2 dagen na elkaar meer dan 30 km stappen kruipt toch in de kleren. Morgen slechts 17 km tot  Coimbra. Ik kan al wat langer slapen !