De Gaume 30/4/2017

Foto 30-04-17 06 22 37

Foto 30-04-17 06 01 23

Om 6.18 u gaat de zon op. Vanop onze berg kunnen we die goed gadeslaan. Vóór ons de vallei van de Chiers met zicht van west naar oost. Een lappendeken: lichtgroene koolzaadvelden, een zilveren akker met plasticfolie bedekt. Roze gloed aan de einder, witte vliegtuigvegen in een lucht die langzaam blauw kleurt. Daar piept ze al , de zon, een rode bol eerst en al heel snel fel, stralend licht. In de lindelaan wordt het licht gefilterd door het bladerdek. De zon liefkoost de frisgroene opslag aan de voet van de bomen. De dageraad begroet ons net zoals in het lied ‘ Licht, ontloken aan het donker’.

Samen gaan we naar de viering in de kapel. Jezus, licht van de wereld, gaat mee met de Emmaüsgangers en met ons. We zijn ontroerd door het mysterie, bewogen door de pelgrimszegen. Met hernieuwd vertrouwen gaan we onze derde dag in.

We dalen de berg af tot in Bièvres. Zelfde spel van licht en kleur als gisteren, maar nu in het golvende landschap van de Franse Ardennen: koolzaadgeel, grasgroen, donker sparrengroen, fris beukengroen, bruingroen van de populieren.Foto 30-04-17 12 22 48

Een leeuwerik kwinkeleert boven een veld wintertarwe. Nu zijn we weer in de Gaume. Het beukenbos in . Veel witte bloemetjes hier: bosanemoon, look zonder look, salomonszegel, onzelievevrouwebedstro ( waar de Maitrank van gemaakt wordt). Een boom met een hele resem tondelzwammen. Natuurgidse Marilou legt uit: als je met silex of vuursteen gensters slaat boven zo’n droge tondelzwam, ontstaat er vuur.

Tondelzwammen
Tondelzwammen

Frans ‘speelt’ pilaarheilige op een oude grenspaal tussen Frankrijk en België.

We picknicken in open veld aan een Mariakapelletje bij drie linden. Een uitgelezen plekje met zicht op het dorp Thonne-le-Thil en heel in de verte de torens van de basiliek van Avioth.

Weer het bos in. Een super idee van Rik: we wandelen in complete stilte de helling af tot de bron in de vallei. We horen alleen voetstappen, een enkele rollende kei, ritselende blaren, vogeltjes. We worden gekoesterd door het zonlicht, een briesje, verbondenheid, stil gebed. Wonderlijk ! De koeien in de wei zetten zich in beweging en volgen ons tot zover ze kunnen. Speciaal !

Foto 30-04-17 15 02 30Met een glimlach laven we ons aan het koele bronwater in Chauvenchy-le-Château. Even langs de weg. Daar zien we de vesting van Montmédy-Haut al liggen. Een paadje links onder de spoorweg. In Thonne-les-Prés gaan we onder een enorm treinviaduct door met 16 bogen.

Een laatste klim en daar stappen we over de ophaalbruggen aan de Vaubanvesting van Montmédy. Doel bereikt voor vandaag: 22 km. Samen zingen we het Alleluia in de kerk. Tijd voor een drankje in het plaatselijk café of voor een bankje onder de platanen op het pittoreske plein van de bovenstad.

IMG_6021

Rik en Herman hebben een ingenieus systeem bedacht voor het autovervoer. Met hun 3 logistieke wagens ( Loy, Minouche en Rudy) rijden ze terug met de 7 chauffeurs om de auto’s op te halen. Zo kan de groep weer naar Saint Walfroy gebracht worden.

Ons laatste avondmaal: een superlekker koud buffet. Dees besluit  met een korte bezinning op het thema: ‘ Compostela, mag het ietsje meer zijn? ’ We laten ons inspireren door psalm 139: “God kent ons tot in onze diepste grond. God, blijf bij ons”. En … we drinken er nog een Orval op in de ‘ abri du pélerin’. Santé !

Advertenties

De Gaume 29/4/2017

Een stralend blauwe hemel. Voor we vertrekken uit Orval nemen we een groepsfoto op de trappen van de abdijkerk. Kwebbelende pelgrims, moeilijk stil te krijgen, zelfs op deze begenadigde plek.

Foto 29-04-17 09 50 35

In Villers-devant-Orval, een dorpje met nog een wasplaats, maken we een lus naar het noorden. Kwestie van voldoende km te halen. Het worden er 20,5 vandaag.

Bananenpauze aan de rand van het bos. Vóór ons een weide met 2 hoge bomen vol maretakken. Dat zie je hier vaak: weiden met geïsoleerde bomen, eenzame reuzen in het landschap.

Foto 29-04-17 14 12 16

Een kiekje: op het onverharde pad op de voorgrond een groepje pelgrims, kleurige specimens tegenwoordig. Verderop glooiende weiden, de gele schijn van een bijna bloeiend koolzaadveld, bossen op de toppen.

We picknicken in het Franse dropje Auflance. De burgemeesteres opent de salle communale voor ons. Zo kunnen we naar het toilet. Picknick onder de luifel buiten of op het gras. Déjeuner sur l’ herbe. Wat wil je nog meer?

Meer blote benen te zien na de middag. We stappen even langs de D 17, daarna weer op wandelpaden. Geur van koolzaad. We lopen op een kam. Ideaal voor een panoramafoto. Hier en daar merken we ook nog een bunker op van de Maginotlinie. Je hebt een machtig zicht, 360° rond: malse weiden, uitgestrekte akkers, bomenrijen, gele vlekken van koolzaadvelden, schitterend in de zon. Een ware kleurenweelde: grasgroen, goudgeel, roodbruine aarde, lentegroene schakeringen in de bomen.

Foto 29-04-17 14 32 42

Het bedevaartsoord Saint-Walfroy ligt op een berg. Het was een eeuwenoude cultusplaats waar ook markten gehouden werden. Ooit, in de 6de eeuw, kwam Walfroy hier  in weer en wind op een paal zitten ( een platformpje boven enkele boomstammen) om te boeten en te bidden. De ‘ pilaarheilige’ stichtte een hermitage en maakte indruk op de plaatselijke bevolking die de heidense jachtgodin Arduina aanbad. ( Arduina afgebeeld zittend op een everzwijn, heeft haar naam gegeven aan de Ardennen.)

Wij naderen van opzij, vol bewondering voor het adembenemend panorama. Voorbij een mesthoop naar links en daar zien we het bedevaartsoord al liggen. Een lindelaan leidt ons naar het gastenverblijf met ruime, gezellige kamers zonder stapelbedden. Hier logeren we morgenavond ook. Een slaatje, kalkoen en frietjes en smoelpap. De zonsondergang gaan bewonderen en beddenbak in ( voor mij letterlijk – mijn 3 kamergenoten slapen in 1-persoonsbedden.)

20170429_205119

De Gaume 28/4/2017

Met het compostelagenootschap afdeling Leuven, wandelen we 4 dagen in de Gaume, helemaal in het zuiden van België. Een ontdekking!

Afspraak in La Gaumette, het oude schoolgebouwtje in Martué, nu gîte. 7 pelgrims van de groep hebben hier al overnacht. Aan de St-Rochuskapel is er in het fronton een bas-reliëf met een naïeve voorstelling van Santiago de Morendoder.

Foto 28-04-17 10 27 47

De Semois over en daar lig Florenville al boven op de steile helling. Aan de kerk heb je een grandioos uitzicht over de Semoisvallei.

Het wordt een toffe wandeling door “ la forêt d’ Orval’ naar Chameleux. De bron ontspringt midden in het bos tussen kaarsrechte sparren. We volgen de loop van het riviertje langs dreven en bospaadjes. Er staat soep voor onze picknick klaar in café Le Chameleux.

Een klimmetje, gehijg,  3 fiere paarse orchideetjes tussen het groen. We zijn in Williers, een typisch dorpje voor de Gaume. Enorme paardenkastanjes die bijna gaan bloeien op het dorpsplein, een pittoresk kerkje, huizen in natuursteen met een ‘ oeil de boeuf’.

P1070516

Terug het frisgroene bos in . Prachtig licht als de zon door het grijze wolkendek piept. Vóór Orval een weide met een kudde Highlander koeien. Majestueuze runderen met sterke, brede horens. Een regenbui op het einde van de wandeling van zo’n 16 à 17 km. We logeren in de chalet van de abdij in kamers van 6 tot 8 bedden.

De abt Lode Van Hecke maakt tijd vrij om met  ons te komen praten. Er zijn 15 monniken  van 8 nationaliteiten. ‘ Ora et labora’ , ‘ Bid en werk’ is het adagio van de benedictijnen. Om 20 voor 5 begint hun dag. Die verloopt volgens een vast stramien: metten, ochtendgebed, middaggebed, vespers en completen. Ze verrichten handenarbeid in de brouwerij, in de bossen, in de abdij. 20 % van de opbrengst gaat naar het onderhoud van de gebouwen, ( de daken! ), de ruïnes, het gastenverblijf. 80 % wordt besteed aan sociaal werk, armoede-ondersteuning en internationale projecten.

Kruisweg van Servaes in de abdijkerk

 

Gesprek met de abt van Orval
Gesprek met de abt van Orval

Er loopt volgens de abt geen scheidingslijn tussen de verschillende godsdiensten, wel tussen open mensen die gaan voor de toekomst en gesloten mensen die zich terugplooien op zichzelf. Je moet kunnen terug gaan naar de bron. En dat missen we een beetje in deze tijd. Jonge mensen zijn het stadium van het verwerpen van de kerk als instituut al lang voorbij. Maar zij stellen zinvolle en diepzinnige vragen. En dat geeft ons opnieuw HOOP. De abdij staat zeer open voor de wereld, het is echt geen gesloten gemeenschap! Veel verloopt in stilzwijgendheid: er worden dan ook geen onnodige dingen gezegd. No nonsense! …

De binnenplaats met vijver en graspartijen noodt tot rust en stilte. De langgerekte, sobere Maria met kind op de voorgevel van de abdijkerk kijkt minzaam met neergeslagen ogen naar de bezoekers die binnenkomen om de dag af te sluiten met de completen.  Avondgebed en a capella-gezang. Sereen heffen de paters het Salve Regina aan, kijkend naar het roosvenster boven het altaar; alle lichten zijn gedoofd behalve de paaskaars. Maria glimlacht, zo is het goed … We zijn onder de indruk van de monumentale soberheid in deze heilige ruimte. De enige versiering is de kruisweg door Servaes geschilderd in dezelfde warme kleuren als de kalksteen. Een mooie afsluiter voor een geslaagde 1ste dag! Proficiat voor de perfecte organisatie en bedankt voor het lekkere avondmaal ( rijst met koninginnenhapje) klaargemaakt door de kookploeg van het Leuvense genootschap.