Naar Vorey

Zon, 24 graden, 18 km

Misverstand.We willen ontbijten om 7.30 u, maar we vinden alleen de honden in het café. Ze blaffen niet … Dat is al iets. De zoete inval vanaf 8 u. Geld afgehaald, inkopen gedaan, een foto van het 12de-eeuwse St-Jan-de-Doperkerkje. Spoorweg over, Loire over en vertrekkensklaar om 9.30 u.

De GR 3 trekt meteen weer het bos , links van het kerkhof. Klimmen … dalen naar Ventressac. Een vriendelijke mevrouw – ze heet Evelyne – nodigt ons uit op koffie en koekjes.

Met Evelyne
Met Evelyne

Ze presenteert ook frisse melk van de Haute Loire. Zelf heeft ze 18 jaar geleden gestapt  van Le Puy naar Moissac! Ze vertelt dat  hier vooral in de maand mei pelgrims voorbijkomen die dan tegen 25 juli in Compostela willen aankomen. Ze raadt ons ook aan de GR 3  niet verder te volgen, maar langs de weg D 103 te stappen om in Chamalières-sur-Loire

Chamalières-sur-Loire
Chamalières-sur-Loire

het 10de-eeuws kerkje St-Gilles te bezoeken. De klok slaat 12! Een meevaller! De toegangsdeur staat open! De 11de-eeuwse houten poort is binnen nog bewaard gebleven, ook een 12de-eeuws wijwatervat met de 4 profeten Jesaja, Jeremias, David en Salomon. Je vindt er nog fragmenten van een oude grafsteen

Grafsteen van de bisschop van Le Puy
Grafsteen van de bisschop van Le Puy

van de bisschop van Le Puy ( 1220 – 1231) , weldoener van de benedictijnse abdij van St-Gilles. Een meesterwerkje van naïeve, romaanse steenhouwkunst! En een pittoreske site.IMG_9963

We kunnen nog even stroomopwaarts langs de Loire lopen, daarna weer de D 103 op. Picknick aan de camping Le Pra de Mars, waar het riviertje Rau de Mars in de Loire uitmondt. De spoorweg loopt aan de overkant van de rivier. Er raast net een trein voorbij. Om Vorey-sur-Arzon te bereiken moeten wij ook de brug over, een tunneltje door.

Om kwart over 3 aangekomen. Sleutel van de gîte afgehaald in Maison de la Presse. Het office du Tourisme is uitzonderlijk gesloten. Geen erg, van de mevrouw van de krantenwinkel mag ik op haar laptop internetten zo lang ik wil. Supervriendelijk van haar! Ik ben in een opperbeste stemming. Anticlimax: waar heb ik mijn gsm gelaten? Is hij uit mijn tasje gevallen in de winkel? Heen en weer geloop. Vruchteloos! Mijn medepelgrim belt mijn nummer. En zo vinden ze toch de gsm in een hoekje gerold, 5 min voor sluitingstijd! Weer al eens geluk gehad! Vanavond trakteer ik met aperitief en wijn! De fanfare repeteert in het schooltje. Vrolijke muziek om de dag te besluiten … Morgen de laatste etappe van de pelgrimstocht!

Graffiti op het toilet
Graffiti op het toilet

Naar Retournac

27 graden, 36 km, zon en wolken, GR-weer!

Schoenen droog gekregen met proppen krantenpapier. ” Pain-beurre” als ontbijt, zoals de Afrikanen zeggen. We hadden ons brood in Col du Béal kunnen smeren. De gids van Lepère voorziet geen reliëfschema’s per dag. We beginnen om 7.45 u argeloos aan de wandeling. We dalen zogezegd van 900 naar 600 m hoogte, maar het is toch voortdurend op en neer.IMG_9845

Het kerkje van Leignec is gebouwd boven op een rots met een muur eromheen. Binnen de omheining: een bank, een picknicktafel en speeltuigen voor kinderen. We slagen er niet in op te bellen met onze gsm. Even verder in de Auberge du Château wel. Alles is nu gereserveerd: Vorey voor morgen en Le Puy voor overmorgen. De barman geeft de verklaring: ” Ici, il y a 8 mega” ?!?

Onderweg naar Valprivas een nijdige afdaling tussen rotsblokken en een dito helling erna. Ja, riviertjes, zijn er om over te steken, niet? Picknick in de bar van Valprivas. Nog 19 km voor de boeg, maar wat voor kms! Blauwe bergen voor ons, de Ardèche ( die hoeven we gelukkig niet meer over!). Daarvoor de bekende beboste heuvels. Ons grintpad heeft zowaar 7 haarspeldbochten bergaf!

Haarspeldbochten begaf
Haarspeldbochten begaf

En daarna weer omhoog. DSCI1619-001De graniet kleurt hier grijs en roze. We komen boven de heuvel. Lijkt ons een open landschap nu … Buiten de waard gerekend. Opnieuw het bos in, een gevaarlijke afdaling zelfs! Wat een geluk, dat het vandaag niet regent, en dus ook niet glad is op die rotsige paden!… “May the road rise to meet you!”, staat er in het lied ” Old Irish Blessing”.  Geloof me, je komt jezelf hier wel tegen!

Eindelijk boven in Sarlanges! Er staan zelfs 2 banken aan het kerkje ( uitzonderlijk!) en er is een fonteintje met drinkbaar water . Oef! al de hele dag zien we naast de wit-rode streepjes van de GR ook het blauwe plaatje met de gele schelp op van de Jakobswegen. We volgen ” le chemin des pèlerins”, wat dacht je?IMG_9866

Nog een stuk vals plat voor we afdalen naar Retournac. Pas om 19.36 u aangekomen. Onze rust goed verdiend!

Naar Estivareilles

Malse, aanhoudende regen, 31 km

Gouden regen voor de landbouwers! Vroeg opgestaan; een leuke, goed gevulde ontbijtmand meegekregen van Les Gentianes.

Frans brood al opgegeten!
Frans brood al opgegeten!

Vertrokken om 7.45 u, langs de D 106 en de D 139 naar Saint-Anthème. Wolken schuiven langzaam langs de beboste hellingen. Voorbij de Jasserie du Coq Noir, waar we gisteren niet terecht konden om te slapen. Een jasserie is een traditioneel gebouwtje van graniet, half ingegraven in de helling met een strooien dak. Ze hoorden bij de lager gelegen boerderijen.

Jasserie du Coq Noir
Jasserie du Coq Noir

Tijdens het zomerseizoen hielden de vrouwen zich bezig met het bereiden en laten rijpen van de typische kaas van de streek, Fourme d’ Ambert ( gemaakt van koeienmelk) . Op de benedenverdieping van zo’n jasserie was er plaats voor mens en dier, onder het dak was de ruimte voor de kazen.IMG_9797

Meer moestuinen en graanvelden ( nog niet geoogst) een drankje in de bar van Saint-Anthème, tomaten gekocht en de weg gevraagd om verder de GR op te pikken. Rond de kerk de D67 volgen, weer wat stijgen. Picknick op een gevelde boomstam in het bos. Ik kan mijn benen laten bengelen. IMG_9805Goed zo! Het stopt gelukkig even met regenen. De cape hangen we aan een dwarse dode tak van een naaldboom. Voor de veiligheid bevestigd met een wasknijper.

Het begint weer te regenen, harder nu. We besluiten niet via de GR door het bos te stappen, maar op de weg te blijven. Door Ferréol, een mooi, bebloemd dorp. Weg uit het Departement Puy-de-Dôme. Ook de naam van de weg verandert, het wordt nu de D14 naar La Chapelle-en-Lafaye in het departement Loire. Net voor het dorp, nog 7 km naar Estivareilles.

Rond 3 u komt de zon erdoor. Appelpauze op het muurtje van een brugje. Weer wolken over het bos. Op tijd aangekomen ( 4.45 u ). We logeren in de gîte communal. Ik mag op de laptop van de verantwoordelijke wat internetten, maar met Firefox en de andere toetsen van de laptop krijg ik mijn paswoord niet correct ingevoegd. Op de vaste computer van de mairie krijg ik nog welgeteld 11 min. Het lukt, maar mijn berichtje is natuurlijk nog niet af. Wordt vervolgd. Gegeten in de pizzeria van het dorp.

Naar Col des Supeyres

Stralende zon, felle wind, 8 graden als we vertrekken om 5 voor 9, 15 km, 15 graden!

Extra brood gekocht in de gîte. Ongelooflijk mooi licht. Het licht van Vézelay! !! Ultreia, ultreia y sus eia, Deus adjuva nos! ( steeds verder, steeds hoger, God zal ons helpen) !

Op naar Peyre Mayou ( 1502 m) Mijn lint van ” L’ Esprit du chemin” wappert vrolijk aan mijn rugzak. Het schrikt de paarden af, beweert een ruiter… Op de Col de la Chamboite ( 1486 m) boeiende grashalmen: weiden als wiegende zeeën.

Palen om de weg te vinden bij massa's sneeuw
Palen om de weg te vinden bij massa’s sneeuw

Geblaat van schapen ( tot nu toe altijd koeien). Aan de volgende Col Pierre sur Haute ( 1684 km) staan er 3 reuze zendmasten en satelliet- of radarontvangers. Militair domein daar. De GR 3 loopt er in een boogje omheen.

Militair domein aan Col Pierre sur Haute
Militair domein aan Col Pierre sur Haute

De gîte van morgen kunnen opbellen: een boodschap achtergelaten op het andwoordapparaat. Even verder bruinrode Salerskoeien met bellen. Klingelklangel. Hun brede hoorns schitteren in de zon.

We gaan de zomerweiden op en sluiten de hekken achter ons. We lopen op de bergkam van col naar col door de streek van ” Les Hautes Chaumes“. IMG_9741Hé, een uitgelezen picknickplekje! We spreken de ” casse-croûte” aan die de nonnetjes ons meegaven: Frans brood ( geen dunne baguette) , met boter besmeerd en belegd met sla, een dikke plak gekookte ham, weer sla en mayonaise met veel mosterd. Lekker!

Picknick op een rots op het pad
Picknick op een rots op het pad

Nog nooit zo’n mooi uitzicht gehad! Witte wolkenslierten in de blauwe hemel, eronder wazig-blauwe bergketens. Ervoor donkerblauwe, scherper afgelijnde toppen. We naderen. Donkergroene, beboste heuvels en woestenij met groene stippen ( dennenstruiken of lijsterbessen die zich proberen te handhaven in deze winderige oorden). Vlak voor ons: ecru en beige van de bloeiende grashalmen, donkergroen en paars van de dopheide, grasgroene vlekken in de glooiende bergweiden. In het conglomeraatgesteente van de rotsen zijn er blinkende schilfers. Kwarts of kwartsiet? Een vraagje voor mijn ex-collega aardrijkskunde.

Net voor we de GR 3 verlaten om naar Col des Supeyres ( 1365 m ) te gaan, IMG_9758ontmoeten we de grootouders en de moeder van het groepje kinderen die met hun vaders en 2 ezels onderweg waren. Ze komen hen bevoorraden. Op hun gedetailleerder kaart zien we duidelijk waar we heen moeten.

Een drankje in de gîte ” Les Gentianes” aan de Col des Supeyres. De uitbaatster verwittigt ons dat we niet kunnen slapen waar we een maaltijd gereserveerd hadden ( la Jasserie du Coq Noir) 3 km verder. Een misverstand! Daar dachten ze dat we een camping-car hadden en dat was geen probleem ( had ik niet goed begrepen aan de telefoon). Ze belt de restaurateur op. Zij noemt het ” la solidarité de la montagne”. Wij vinden haar een engel. Ze belt ook de gîte communal voor morgen op , waar wij enkel het antwoordapparaat hadden kunnen krijgen. Dat betekent heel wat telefoontjes ( la mairie, de verantwoordelijke enz. ), maar nu kunnen we zeker zijn. Les pauvres pèlerins belges! En de Hollanders dan, die zich vaak met nog minder Frans moeten behelpen? … ( niet erg lief van mij, sorry!)

Hier krijgen we een chaletje en kunnen we ook eten vanavond: een slaatje, linzen ( de specialiteit van Le Puy) en worst, bosbessentaart. Goed uitrusten voor de langere tocht van morgen! Een engel inderdaad! Zo veel mensen die je helpen onderweg!… Deus adjuva nos, toch?

Dagboek schrijven
Dagboek schrijven

Naar Col du Béal

21,5 km, bewolkt met af en toe wat zon, 14 graden.

Fris vanmorgen. Vertrokken om 8.20 u met regenjasje en de hoes om de rugzak. Veel bosbessenstruiken hier. Nog niet massaal rijp, maar al geproefd van de bovenste bessen. Hmm! Hoofdzakelijk naaldbomen met een enkele beuk, lijsterbes of berk. Op een open plek in het bos kunnen reserveren voor morgenavond aan Col des Supeyres. We wandelen langs de bergflank. Wat  vroege zon op mijn knieën. Dat doet deugd! Opeenvolgende  beboste bergruggen die afdalen aan weerszijden van het dal. We zien 2 tegenover elkaar liggende dorpjes La Chamba en La Chambonie met een streep zon over de weiden. De GR is een beetje verlegd, maar deze keer staat er een waarschuwingsbord aan de kant. Fruitpauze. Een ruiter met 2 paarden steekt ons voorbij. Hij berijdt 1 paard , het andere is bepakt en bezakt.

Met 2 paarden onderweg
Met 2 paarden onderweg

De paarden ruiken het brood in onze rugzakken, maar ze gehoorzamen hun meester perfect! De knoestige, horizontale boomwortels houden de rode aarde en de keien tegen en dienen zo als natuurlijke treden  bij de beklimming van de Col de la Loge ( 1253 m hoogte). IMG_9583Er zijn geultjes en kloven waar het wortelgestel fijner is.

Het is heel winderig op de col! Picknick binnen in het Centre d’ Accueil et de Découverte de la Nature. Buiten ontmoeten we 2 vaders en hun kroost ( 7 kinderen van 6 tot 12) met 2 bepakte ezels. Ze doen een driedaagse trektocht door de Monts du Forez. Flinke kinderen, elk met hun eigen rugzak(je) ! IMG_9598We krijgen nog 2 superrijpe abrikozen. Genoeg fruit voor vandaag: een nectarine en een appel van de nonnetjes, een witte,platte perzik van de picknick, de abrikozen en nog enkele bosbessen …

Op de cols bloeiende dopheide en uitgebloeide gele gentiaan, typisch voor deze hoogten! Voorbij Col de la Magnette ( 1382 m) DSCI1550-001naar Col du Béal (1390 m) . Wat een verrassing! Deze laatste col heeft een kale kop, één grote ruigte waar koeien grazen. Een heel weids landschap ( een beetje zoals  in Schotland). Blauwe , beboste bergtoppen links, achter en rechts van ons. Voor ons: woeste hoogten, dopheide, groen, hard gras en kniehoge droge grashalmen, wuivend in de wind. IMG_9626Een kudde Salerskoeien met indrukwekkende hoorns achter de afsluiting. Oei! een reuze stier met enkele koeien vlak naast ons op het pad. Heel rustig gaan we er langs. Het is de peetvader van het gezelschap! Hij draait even zijn majestueuze kop vol vliegen, maar blijft liggen!… We moeten een afsluiting over op een soort trapladdertje met schuine, uitstekende balken om je aan vast te houden. IMG_9634Nog 2 km tot col du Béal. Een zelfde trapladdertje, eenzaam op de bergweide. Gek, geen afsluiting hier…

We volgen de wit-rode streepjes, maar bevinden ons ineens aan de verkeerde kant van de draad. Wij op het weiland, het pad tussen de 2 afsluitingen ?… Hoe hieruit geraken? Misschien is er verder een hek. Neen, alleen een kraal waar vee samengedreven wordt. Het helpt ons niet. Dan maar onder de draad doorkruipen. We vinden een geschikte plek waar water de aarde meegespoeld heeft. Er groeien biezen, maar het regent niet en is ook niet vochtig. Als je hier je weg zou moeten zoeken in guur regenweer, dank je wel! We hoeven niet te sluipen onder de draad, we kunnen gewoon op de knieën eronderdoor. Aan de oriëntatietafel kun je bij helder weer de Mont Blanc zien op 240 km afstand. Vandaag niet…. Om 16.15 u aangekomen aan de auberge-gîte.IMG_9650

Om 5 voor 1 ’s nachts brandalarm !?! Een van de gasten had een wasmachine doen draaien en die heeft op een of andere manier het alarm in werking gesteld.

Naar Couvent Notre Dame de l’ Hermitage

Zon en wolken, 20 graden, 20 km

De hoteleigenaar vertelt ons nog dat een Hollandse dame alleen onderweg is , 2 dagen voor ons. Die halen we nooit in! Over de spoorweg en onder de autosnelweg A 89 – E 70, de Montagne du Forez in. 4 kuitenbijters vandaag!

Even afgeleid door jachthonden ( achter tralies) die agressief hun terrein verdedigen. Op onze passen teruggekeerd en de GR-afslag gevonden. Rotspaden met een dun laagje rode aarde…

Zondag: tegenliggers vandaag! Een prachtige zwarte kever ( een vliegend hert) en 2 marathonlopers die we met een tussentijd van 3/4 uur 2 x ontmoeten. Zo’n ruw parcours om te trainen! Chapeau!

Net voor het gehucht La Fortie komt een hondje, een Beagle ons kwispelstaartend tegemoet. Hij loopt mee. 3 Motorrijders rechtopstaand op hun pedalen, passeren ons. De hond racet hen achterna. We staan te kijken naar een mini stuwdam op een beekje. Hé, wie komt daar snuffelend mijn spoor volgen? De Beagle! Geven mijn stapschoenen dan zo’n herkenbare geur af?

Picknick op een muurtje aan een boerderij in Fontbonne. Daarna voor de verandering weer omhoog ( dun, groen, gras tussen de sparren, valt op!) en omlaag door het bos. Op mijn kaart staat de hoogtelijn van 1100. De afdaling lijkt niet lang op kaart, maar in werkelijkheid vorderen we zeer traag. De stokken stevig vastdraaien, want als ze hier losschieten of blijven haken aan de stenen … ???

Veel stapgenot !!!
Veel stapgenot !!!

Stel je voor, blij zijn omdat je autolawaai hoort in de verte… we moeten een departementale weg oversteken.

De GR 3 brengt ons naar het klooster van Notre Dame de l’ Hermitage, waar normaal 7 nonnnetjes van Madagascar en 1 Franse zuster, de moeder-overste wonen. Het is niet toevallig dat de GR naar zo’n afgelegen plek leidt. Het systeem maakt gebruik van eeuwenoude veldwegen. Immense sparren liggen geveld overlangs, dwars en schuin over het pad. We kunnen ze voorbij door de bosbessenstruiken. Het komt goed uit dat die geen stekels hebben.

Om 16.15 u aangekomen, net op tijd voor de mis om 16.30 u. Mensen uit de omgeving komen hier op zondag naar de mis. Hun eigen kerkjes zijn ook gesloten. Ooit verscheen Maria hier aan een moordenaar, die zich later bekeerde en een kluizenaarsleven leidde. Vandaar de naam ” l’ ermitage”.

Vandaag zijn er toevallig  maar 3 Afrikaanse nonnetjes aanwezig, ze stralen van vriendelijkheid en gastvrijheid. Ze behoren tot de orde van Notre Dame de la Sallette. IMG_9539We verblijven in individuele kamertjes, krijgen te samen met vrijwilligers die hier helpen en mensen die zich hier komen bezinnen erwtensoep, spaghetti met gehaktballen, kaas , yoghurt en fruit voorgeschoteld. Ik mag een foto nemen van de 3 nonnetjes en beloof hen de foto op te sturen. Ze verdienen het! Op mijn kamertje een afbeelding van Le Sacré Cœur de Jésus en La cœur immaculée de Marie. Ook toeval! Mijn hele professionele leven lesgegeven in het Instituut H.Harten te Ninove!

Ook hier zo’n enorme rotsblokken aan het klooster.

Notre Dame de l' Hermitage
Notre Dame de l’ Hermitage

Er is een bedevaartskapel een eindje verder met een geneeskrachtige bron. Als je ginder een kaars wil aansteken moet je die in de kloosterwinkel met religieuze prullaria kopen, want offerblokken zijn blijkbaar te aantrekkelijk om zomaar zonder controle achter te laten!

Naar Chabreloche

Zon , wolken én wind, 10 tot 20 graden, 18 km

We zijn verwittigd: stijgen tot 1200 m hoogte, daarna een tijd vlak lopen en afdalen naar 700 m. Mijn laatste IGN-kaart, nummer 149 nu.

Goed geslapen, ondanks een kakkerlakkendroom. La cucaracha, la cucaracha … Heel fris vanmorgen. Veel wind.

Zicht van aan ons huisje Maison Secondaire
Zicht van aan ons huisje Maison Secondaire

Vertrokken om 8.55 u. Gestaag klimmen inderdaad. De zon vecht tegen de wolken. Vlekken zon tegen de rechte stammen van de naaldbomen. Kleine en grotere zaailingen van sparren langs het bospad.

De uitdaging vandaag is niet het klimmen, maar het afdalen langs het rotspad. Kleine pasjes, stilte, concentratie, zigzag over de losse stenen en rotsblokken, getik van de stokken Bon en Chemin, trouwe, onmisbare partners . Bronnetjes laten hun water afvloeien tussen de stenen. Hier en daar granieten rotsblokken, meegesleurd door stortregens bij onweer. Oef! Met knikkende knieën sta ik onderaan de kilometerlange afdaling. Niet gestruikeld! Nu een verwennerij voor vermoeide voeten: op humusgrond onder beuken op dezelfde hoogtelijn blijven.

Appelpauze.  Hé, beweging in het struikgewas. Op 20 m afstand stapt statig een hert, het bekijkt ons aandachtig en spring plots weg …

Een kippenkwekerij. We naderen Chabreloche. Feestje aan de gang: Julius Caesar nodigt ons uit op het aperitief. We belanden op het fête déguisée van zijn vriend die 40 wordt te midden van Egyptenaren, Cleopatra, Romeinen. Een frisse pint, een hapje. Zijn we ook verkleed met die rugzakken? Compostelagangers, een rariteit blijkbaar …

Op de foto met Ju!ius Caesar en Cleopatra
Op de foto met Ju!ius Caesar en Cleopatra

Picknick aan het plan d’eau van het dorp. Minder heet dan de vorige dagen. Eindelijk even uitrusten. Het hotelletje gaat maar open om 18 u. Hier heeft onze gsm weer bereik: we zijn geconnecteerd. Van de hoteleigenaar mag ik de computer gebruiken. Eerst weer geprutst, omdat hij enkel Firefox heeft en het gaat beter met Google Chrome. Maar via een omweg er toch geraakt: iemand van jullie, lezers wil mij volgen en dan kan ik via een mail toch in mijn blog geraken. Bedankt lieve mensen. Ik voel  mij gesteund!

Bleu d’ Auvergnekaas bij het slaatje, gevogelte met rijst en groentjes en Bleu d’ Auvergne om te eindigen. Rarara, waar bevinden we ons?

Feestdag van St-Jacob vandaag. Er maar nadien aan gedacht. Zonde !!!