Plannen 2019

En de pelgrim … hij stapte voort. Ook dit jaar vertrek ik op 11 juli, de dag na St-Amelberga. Vorig jaar bewandelde ik de camino portugués tot Porto. Daar begin ik nu. Met mijn man Roland volgen we het beproefde recept. We maken samen een citytrip naar Porto, na 6 dagen komt Roland naar huis en ga ik de camino stappen van Porto naar Santiago  de Compostela, 315 km. Ik ben van plan de camino de la costa te volgen. Heel waarschijnlijk zal deze route veel drukker zijn dan die van Lissabon naar Porto. Een echte camino met deugddoende ontmoetingen … zalig !

Weer met gewicht geoefend ( de rugzak gevuld met flessen water) . Een droom van een oefentocht door het heerlijke duinengebied van de Westhoek. Met de Midweekstappers 28 km gestapt van De Panne naar Bray-Dunes  en terug. Door het zand ploeteren, duin op , duin af. Nachtegalen gehoord. De Dunes du Perroquet in Bray-Dunes zijn de max: een schitterend én toegankelijk reservaat.  Duinengrasgebied met een weelde aan bloemen: ( daar ga ik weer …) teunisbloem, slangenkruid, paardebloemstreepzaad, muurpeper, duinviooltje, zandblauwtje, hondsroos en duinroosje, kleine ratelaar ( geel), rolklaver, gevlekte orchis en vleeskleurige orchis … De gele morgenster die zich enkel ‘s morgens openvouwt is bijna uitgebloeid. Gesnoept van wilde asperges. Zeewolfsmelk én … zeebries ! Langs het strand terug. Volop jodium opgesnoven aan de branding. Helemaal opgeladen … Santiago , here I come !!!

Plannen 2018

St-Amelberga nadert: 10 juli, voor mensen van Mater de jaarlijkse hoogdag. Dan wordt het dorpsfeest gevierd met de traditionele ruiterommegang. We zingen het processielied met het koor en ‘s anderendaags vertrek ik naar Lissabon met mijn man Roland. We bezoeken samen de stad, een citytrip van 6 dagen.2018-07-11 16.46.52
Daarna komt Roland naar huis en ga ik  de camino portugués stappen tot Porto, 380 km, langs Fátima. De hitte kan geen probleem zijn, in België is het nu even warm. Toch ben ik van plan om ‘s morgens vroeg te vertrekken, om 6 u als het kan. Of beter ALS ik het kan. Want tot nu toe was ik meestal de laatste die vertrok uit de herberg. Het proberen waard!

Al met gewicht geoefend op wandelingen van onze Oudenaardse stapclub: rondom Mullem, de molentocht van Mater… Een ongelooflijk mooi parcours met 12 serieuze hellingen. Van oefenen gesproken! Ik heb beslist een lichtere rugzak te kopen, mijn vorige woog 2,5 kg zonder lading. Een beetje te veel van het goede! De nieuwe weegt 1,550 kg, dat scheelt een liter water !
Ik ken geen Portugees, maar de mensen ginder zijn heel vriendelijk en kennen goed Engels. Zal het mij ook dit jaar lukken? Heerlijk, die spanning: op weg gaan in vertrouwen … open staan voor wat komt … als een kind vol verwondering, vol verwachting … ontroerende ontmoetingen tegemoet. Pelgrim zijn op jakobswegen … een unieke, wonderlijke ervaring en … toegegeven, echt wel verslavend !

Naar huis

Om 6.30 u vertrokken . Bus van 6.50 u naar de luchthaven. Geen probleem om in te checken. Mijn rugzak weegt 7,2 kg zonder water of eten. Nog een fles albarino Pazo Barrantes gekocht  voor Roland ( ben er voorbij gestapt onderweg naar Vilanova de Arousa ) . 

Vlot in Zaventem geraakt. Nu nog treinen naar Oudenaarde , naar huis … Ultreia !!!! 

13 heerlijke dagen gestapt op de camino de la costa uit Porto. De weg van de cruceiros, vaak heel ontroerende. Soms de senda litoral langs de zee. 2 dagen  op de camino central: meer pelgrims daar. Daarna de spirituele variant met de boottocht naar Padron , de zogezegde “ traslatio” van Santiago. Weer de camino central op , naar Compostela.  

315 km ( 314,3 km) gestapt met de rugzak om, geen onoverkomelijke moeilijkheden, zinvolle ontmoetingen met mensen van overal, jonge mensen ook, zalige herinneringen …  Heel dankbaar ! Ultreia ! 

Als afsluiter mijn caminogroet: Portvilespoviacam in Portugal ( Porto / Vila do Conde / Esposende / Viana do Castelo / Caminha ). Mougaramavirepontarmentvilherbosa ( Mougas / A Ramallosa / Vigo / Redondela / Pontevedra / Armenteira / Vilanova de Arousa / Herbon / Santiago.

Rustdag in Compostela, 21 ° C, zon en wolken

Niet online kunnen inchecken. Zal ik dan maar in de luchthaven zelf doen… Misschien was ik beter terug naar Porto gegaan met de bus of de trein en vandaar rechtstreeks naar Zaventem gevlogen. Nu vlieg ik over Madrid. Er is niet elke dag een rechtstreekse vlucht Santiago – Brussel. 

Verbazend veel jongeren in de pelgrimsmis om 12 u . Die gaat niet door in de kathedraal ( vanwege de restauratie) maar in Convento San Francisco vlakbij. Het moderne museum van de pelgrimstochten bezocht.

Gegeten in Bar Charra, waar ik nog met mijn zoon Johannes geweest ben: tinto de verano ( aangelengde wijn), 1 St-Jacobsschelp en mosselen. Vanavond picknick.

Verhuisd naar albergue Acuario, dichter bij het busstation. Weemoedig de koperen schelpen in de trottoirs in omgekeerde volgorde gevolgd. Aangekomen om 16 u. In dezelfde kamer als het Italiaanse meisje Sara van in Redondela. Zij is ondertussen met de bus naar Fisterra en Muxia geweest. 

De weg naar het busstation verkend. ‘ s Avonds nog gewandeld naar de Collegiata Santa Maria del Sar, een Romaanse kerk uit de 12de eeuw waarvan de pilaren zo uiteenhelden, dat ze in de 18de eeuw moesten ondersteund worden door enorme steunberen buiten. In de kloostergang is nog 1 zijde het werk van het atelier van Maestro Mateo, die ook de Portico de la Gloria beeldhouwde ( nu niet te bezoeken door de restauratie). Via het park van Belvis met de enorme albergue Seminario Menor teruggekeerd. Blij dat ik morgen de pelgrimstocht thuis verder mag zetten met Roland !!!

Naar Compostela, 30 km, 21 °C . Grijs, regenbuien en opklaringen.

Vertrokken om 7.15 u. Kon niet vroeger. Wel al ontbeten. Terug naar Padron gestapt. Om 8 u verdrijft de zon strijdlustig de wolken. Wel dreigend grijs voor ons. Langs kleine straatjes. Rozen en pergola’s met druivelaars in de voortuintjes. Het ruikt  al ( of nog ? ) naar geroosterde sardientjes. 

Twee keer zo’n 10 minuutjes langs de Nacional N-550 gelopen. Aan een wijngaard onder een gaanderij met druivelaars. Dichter bij Compostela lijkt het wel één processie van pelgrims, maar velen blijven plakken aan de eerstvolgende bar. 

Door eikenbossen. Een stuk van het authentieke pad: geplaveid met redelijk platte ( ! ) stenen. ‘Una calzada romana’ hoor ik achter mij.

Ik ben er bijna!

In Teo een cruceiro en eeuwenoude eiken op het dorpsplein. Sedert de uitleg van broeder José gisteren weet ik dat een cruceiro niet zomaar een kruisbeeld is, maar wel een kruis op een stenen zuil, een beetje zoals Cruz de Ferro op de camino francés. Daar staat het kleine kruis wel op een lange, houten paal met aan de voet een berg stenen en steentjes meegebracht door de pelgrims. Teken van de last die ze achter zich laten op hun tocht …

Nootjespauze op een bank onder een eik. Cape weer aangetrokken . Hé, de bui is al voorbij. Een frisse eucalyptusgeur nu. Om 12.45 u een cola met een bocadillo bacon y queso. Pjotr en Ella drinken daar koffie. 

De laatste dagen heb ik al verschillende keren gemaild en gebeld naar Hospederia San Martin Pinario, vlak naast de kathedraal in Compostela. Ze zeggen altijd “ volzet, maar bel nog eens opnieuw. Misschien zijn er mensen die afzeggen … “ Weer niet om 8 u vanmorgen… Om 13 u nog eens geprobeerd. Nog weinig hoop. Oh ! Ongelooflijk ! Ik krijg de laatste kamer voor een pelgrim. Iemand had vanmorgen gecanceld. Wat een meevaller! Ik jubel en zing het gebed van de middeleeuwse pelgrims: Ultreia, Ultreia ( steeds verder) y sus eia ( steeds hoger) . Deus adjuva nos. ( God zal ons helpen)

San Martín Pinario met de hospedería opzij links

Onder een wirwar van autowegen. Een groep jongeren rust aan de kant van de weg. Ze tokkelen verwoed op hun gsm’s. Om logement te vinden in Compostela? …

Een oud heertje wenst mij proficiat: nog maar 1 km naar de kathedraal. Om 15 u in het historische centrum. Pjotr en Ella omhelsd op het plein voor de kathedraal. Zij zullen helemaal tot Monte do Gozo stappen ( 5 km verder op de camino francés ) om een betaalbaar bed te vinden voor hun budget. Om 15.10 u aangekomen aan San Martin Pinario. Een individueel kamertje met een individuele badkamer en morgenvroeg een super uitgebreid ontbijtbuffet ( voor 25 euro ).

Veel blije gezichten op de Praza do Obradoiro voor de kathedraal. Ook Julia en Andreas teruggezien. Zij hebben verder de camino central gestapt en soms moesten ze wel 3 à 4 dagen vooraf boeken op booking.com, wilden ze een betaalbare overnachtingsplaats vinden!

Mijn Compostela gehaald in het peglrimsbureau. Niet lang hoeven aan te schuiven. Tiens, de kilometers op de camino espiritual tellen niet mee … Ik heb er wel genoeg vanuit Porto ( 280 km) … Een plensbui om 17.45 u . Iedereen vlucht onder portalen van Pazo de Raxoi en onder de doorgang opzij met de doedelzakspeler. Langer moeten aanschuiven om Santiago te groeten aan het hoofdaltaar  ( 25 min ). De kathedraal wordt nu binnenin gerestaureerd. Het vergulde hoofdaltaar staat in de steigers. Eén grote bouwwerf van binnen! Alles moet piekfijn in orde zijn voor 2021, het volgende heilig jaar. Ondertussen een kakofonie van klanken te horen. Op Praza da Quintana achter de kathedraal is er vanavond om 22 u een concert! 5 kaarsjes aangestoken. De kleine zijkapel ‘ Santa Maria la Antigua de la Corticela’ ontdekt. Aan het beeld van ‘ El buen Jesus del Huerto’ ( = de moestuin) liggen er briefjes met intenties, dankbriefjes ook. Dank je wel Santiago voor deze inspirerende, deugddoende camino!

Zijkapel Santa María la Antigua de la Corticela (in de kathedraal)

De façade buiten is wel klaar. Ze straalt in het avondlicht. Prachtig gewoon: Santiago bovenaan; eronder zijn discipelen Athanasius en Theodorus die hem naar Compostela gebracht hebben; nog lager zijn vader Zebedeus links en zijn moeder Maria Salomé rechts. Een familiestamboom in steen !!!

‘ s Avonds Audrius nog ontmoet. Ik ga in de parador een menu del Peregrino eten ( ensalada, chop ibérico, tarta de Santiago ) voor 18 euro. Audrius heeft al een pizza achter de kiezen, maar drinkt een glaasje wijn mee. Hij gaat morgenvroeg naar Fisterra en Muxia, ik heb een rustdag in Compostela. Vaarwel, Audrius. Het ga je goed. Buen camino ! Het was leuk ‘s avonds ervaringen uit te wisselen. Voor jou was het de 5de camino, voor mij de 10de ! Nog een deel van het concert meegepikt. La Banda municipal de musica de Compostela! Jazzmuziek ter gelegenheid van de feestweek voor Santiago. Een feestelijk einde van een heel geslaagde camino!

Naar Padrón ( Convento franciscano de Herbón) 5,5 km, 24 °C , zonnig

Iets langer geslagen. Om 8 u vertrokken want pas om 9 u vertrekt de boot in de haven van Vilanova de Arousa. Wie niet per boot gaat, heeft een lange stapdag voor de boeg: 36,7 km naar Padron. Ik had de boot gereserveerd in het toeristisch bureau van Redondela ( Barca del Peregrino), maar Emilio raadt de andere maatschappij aan ( A mare).  Ze vertrekken allebei om 9 u volgens het getijde van de zee. 

We varen tussen de mosselplatforms door. De mosselen kunnen het hele jaar door geoogst worden en worden al op de boot gereinigd en verpakt.

De eilanden in de Ria de Arousa zijn ware paradijsjes, natuurgebieden met een hoge biodiversiteit. Aan de oevers staan heel wat cruceiros. Het zijn originele kruisen , maar ze stonden niet op deze plek. In 1971 werden ze naar hier overgebracht, voordien kwamen er geen pelgrims. Traditioneel kijkt Jezus naar kant van de ondergaande zon ( de nacht, de dood) en Maria naar de opgaande zon ( het licht en het leven). 

Ook de Vikingen hebben hier geprobeerd het land binnen te dringen.  We varen voorbij  de ruïnes van een fort. Er liggen replica’s van Vikingboten  en volgend weekend is er hier een Vikingfestival met re-enactments. Onder de brug voor de hogesnelheidstrein de Rio Ulla op. Een zalige boottocht: azuurblauwe lucht, water glinsterend in de zon, witte schuimende sporen achter de motorboot. 

Volgens de legende werd de stenen boot met het dode lichaam van Sint-Jacob hierheen geleid door een engel helemaal vanuit Israël naar Galicië, de streek waar de apostel Jacobus zou gepreekt hebben. De boot werd aangemeerd aan een Romeinse steen, bewaard onder het hoogaltaar van de Sint-Jacobskerk in Padrón

Wij leggen aan in Pontecesures. Ontbijt om 10.45 u in een bar aan de Rio Sar. Heel snel in Padrón. Zigzaggen door de kuierende kooplustigen op de zondagsmarkt, fruit en groenten in en voor de Plaza de Abasto ( ook de fameuze pimientos de Padron, mezclados !!! – dan zitten er enkele heel pikante tussen!). Kledij onder de platanen op de Paseo de Espolon.

De deur van de Sint-Jacobskerk staat open. Een zielsgelukkig meisje doet er haar eerste communie om 12.30 u, maar ik kan nog net daarvoor knielen voor het hoogaltaar met de Romeinse steen. Over de brug over de Rio Sar staat er een mooie fontein met een reliëf van de aangemeerde boot.

Een lange rij wachtenden aan de albergue municipal. Op aanraden van de Poolse jongeren ga ik iets verder naar het convento franciscano de Herbón. Om 14.15 u aangekomen. Gepicknickt. Om 15 u mogen we binnen. Een geregeld leven hier: om 18 u bezoek aan het klooster en de omgeving met Frai José, om 20 u mis, om 20.30 u avondmaal. Morgen om 6.30 opstaan, om 7 u ontbijt en dat alles voor een donativo, een vrije bijdrage. Met het geld dat je geeft wordt het eten bereid voor de pelgrims van de volgende dag.

Frai José is een moderne pater. Hij komt een sigaretje roken op het terras waar wij zitten en … hij heeft zijn huisdier bij zich, een lammetje, Bébé !

Frai José met de hospitalero en Bébé

Frai José leidt ons rond met veel humor. Hij vraagt ook wel of er geen mannelijke pelgrims zijn die geïnteresseerd zijn om in te treden : er zijn maar 5 oude broeders meer! Het retabel van het hoofdaltaar toont allemaal franciscanen: San Francisco, San Antonio, San Diego en Santa Maria de los Angeles . Wij moeten het verband raden ??… Niet vanzelfsprekend , als je het mij vraagt. Correcte antwoord: het zijn allemaal steden in Californië, vroegere missies van de franciscanen.

Het klooster produceert pimientos de Padron in serres ( de oorspronkelijke naam was pimientos de Herbon, meegebracht uit de missies), wijn en likeur. Wat hij ook meegeeft: de cruceiros zijn typisch voor Portugal en Galicië. Vroeger waren het de enige wegwijzers voor de pelgrims. Christus keek in de richting van Santiago. Oei! Ik zou dikwijls mislopen zijn , de gele pijlen zijn makkelijker te volgen !!!

Water getapt van de bron in het klooster. Na de mis een ontroerende pelgrimszegen, ieder in zijn eigen taal. Ik ben de enige die Nederlands spreekt en krijg de tekst van de zegen in het Nederlands om voor te lezen. Gezamenlijk avondmaal ( we zijn met 25 pelgrims, veel jongeren ). De hospitalero heeft gekookt: een slaatje, pasta met tomatensaus en chorizo, en yoghurt als dessert. We wassen af en krijgen nadien een chupito, een likeurtje in het klooster gemaakt: Liquor de hierbas. Wie het ineens achteroverslaat, schrikt wel !!!! We slapen in een lange gang, in kamertjes afgesloten met een gordijn. Er is telkens 1 stapelbed. Welterusten Anke!

Naar Vilanova de Arousa, 32,5 km, motregen tot 9 u. Hevige regen tot 14 u. Nadien zonnig.

Vannacht geregend. Meteen mijn cape omgedaan. Vertrokken om 6.40 u. Tezamen met Pjotr en Ella. Een kronkelwegje langs het riviertje Armenteira. Zonder hoofdlampje of zonder stokken onbegonnen werk! Blij dat ik hier niet alleen loop. Opletten voor boomwortels en gladde, grillige rotsen. Pas om 7.20 u een gemakkelijker begaanbaar pad. Klaar genoeg om veilig te wandelen nu . 

We volgen de ruta da Pedra e da Auga met ruïnes van maar liefst 33 natuurstenen watermolens op het riviertje. Om 9 u aan een kraampje: Chiringuito de Concha. Alle pelgrims stoppen er voor koffie en ontbijtkoeken. We krijgen gratis tomaten en Mirabellepruimpjes . Audrius en Valérie komen hier ook toe. Zij waren voor mij vertrokken, zijn 2 keer fout gelopen  in de duisternis. Ze wisten dat ze verkeerd waren omdat ze onze 3 hoofdlampjes zagen aan de andere oever van de Armenteira!

Naar Compostela gaan door Galicië zonder regen: onmogelijk!!!! Met mijn cape lijk ik wel Roodkapje, maar dan een oudere versie! Voorbij de Pazo de Barrantes, een wijnhuis dat werkt met de albarinodruif. Ons riviertje mondt uit in de Rio Umia. Wijngaarden, maïs, hooiweiden en braakliggende gronden met teunisbloem en kattenstaart.

Even fout gelopen aan de oude brug in Pontearnelas ( nog van de tijd van Filips II, 1585). Mijn schoenen had ik droog kunnen houden tot dan. Hoog, nat gras hier! Binnengevlucht voor de regen in Casa Chicha. 11.20 u , wat vroeg om te picknicken, maar het smaakt: een half Spaans stokbrood met jonge kaas, tomaat en cola. Droge sokken aangetrokken !

Door een bos van eucalyptussen . Geen beschutting. Alweer kletsnat! Klimmen … Ook mijn hielen worden nat nu. Het mag een wonder heten als ik zonder blaren arriveer! Pardoes gekeerd gelopen aan een cruceiro. Ik had hem nog bewonderd ( een met Adam, Eva en de slang onderaan). Verdorie! 2 km te veel gestapt in de gietende regen!

Een stop in Monte San Roque aan bar Laya. Het water uit mijn schoenen gegoten, kousen uitgewrongen. Een goed gesuikerde kamillethee. Oef! Eindelijk stopt het met regenen! Dennen tot op het strand, een blauwe zee ( Ria de Vigo) . Voorbij een camping. Oei! Een eindeloze brug over de ria. Ik verzamel al mijn moed … Niet nodig. De gele pijlen brengen ons naar een heel doenbare voetgangersbrug met vering. Kost mij maar enkele weesgegroetjes!

Om 15.10 u aangekomen in de albergue van Vilanova de Arousa, zogezegd 2de categorie. Compleet ernaast: een 5 sterren albergue! 6 euro per bed. De hospitalero Emilio boekt mijn ticket voor de boot de volgende dag. Hij doet de was en droogt die, voor nog eens 6 euro. Hij geeft info over wat er te doen is : vanavond Fiesta de la cerveza even verder! Hij droogt de binnenzolen van mijn schoenen op een radiator! Goeie ziel, begaan met zijn pelgrims, een engel !!! Pjotr en Ella nodigen mij uit om met hen naar de mis te gaan, vandaag liever niet. Inkopen doen, wat zonnen en naar een visrestaurant gaan met Audrius: arroz de mariscos met een glaasje wijn. Morgen iets langer slapen, tot kwart voor 7. 

 

Naar Armenteira, 27,8 km, 24°C, wolken en zon

Verrassing in de damesbadkamer. Ik gil: een muisje! Het diertje is even erg geschrokken als wij en verstopt zich achter de papiermand in één van de toiletten. De dag glimlachend begonnen!

Om 6.40 u gestart. De oude brug met de schelpen in Pontevedra wordt hersteld, maar de omleiding via een nieuwe brug is zeer goed aangeduid. Vandaag ga ik niet verder langs de camino de la costa, maar neem ik de ‘ variante espiritual’ voor 3 dagen.Een gelukkige keuze: een schitterende weg en … weinig pelgrims. De 2 vorige dagen waren eigenlijk van het goede te veel …

Veel landelijker nu, langs wijngaarden. Op het Don Pedrokerkje in Campana heeft Petrus een haan boven zijn hoofd. De haan van Portugal, van Barcelos? Nee  natuurlijk niet, wel  de haan die 3 keer kraaide in het evangelie.

Ken je het verhaal van de haan, symbool van Portugal? Als je de camino central stapt uit Porto slaap je de 2de dag in Barcelos. Het is een gelijkaardig verhaal als dat van Santo Domingo de la Calzada op de camino francés.  Een Santiagoganger werd beschuldigd van zilverdiefstal.  Voor hij opgehangen werd aan de galg, stond hij erop de rechter te zien als laatste wens. Die zat aan een rijk gevulde tafel met een gebraden haan. De pelgrim kondigde aan dat die haan op het ogenblik van de executie zou kraaien om zijn onschuld te bewijzen. Zo geschieddde. De rechter spoedde zich naar de galg, maar het was al te laat. Gelukkig overleefde de gehangene  omdat de knoop het niet gehouden had !!!

Ontbijt in hotel Campaniola. Een selfie in een eucalyptusbos. Langs het San Xoanklooster in Poio, nu een luxe hospederia. Het klooster heeft een horréo met 17 paddestoelpoten, telkens drie op een rij. Zal wel een heel rijk klooster geweest zijn !!! Een laan van eeuwenoude platanen leidt naar de kerk.

Nog nooit zoveel cruceiros gezien als vandaag, telkens een tikkeltje anders. Combarro heeft 2 zandstranden aan de Ria de Vigo, een kalme zee hier. De camino loopt erheen over een graspad. In het centrum, aan de Praza da Fonte alleen al zijn er 2 cruceiros en 3 horréos. Heel pittoresk de vissershuisjes met een lange rij horréos langs het 2de strand.

Cruceiros staan op magische plaatsen, vaak op kruispunten van wegen. Hier konden geen heksen of heidense geesten meer samenkomen, voortaan waren de inwoners beschermd door Jezus aan het kruis. Combarro heeft 7 van die cruceiros. Christus kijkt naar het land, Maria aan de andere kant kijkt naar zee, zoals de vissersvrouwen die wachtten op de boten met hun mannen…

Picknick op een stenen bankje aan een fontein. Een hondje vleit zich kwispelstaartend naast mij. Foei van mij! Ik heb enkel 3 flinterdunne sneetjes gerookte ham voor bij mijn brood, tomaat en abrikozen en ik eet ze helemaal alleen op !!!

En nu: de heuvel over. Stijgen van 0 m hoogte naar zo’n 460 m. Niet al te steil, gestaag klimmen via een bospad. Machtige vergezichten over Combarro en de Ria de Vigo! In het bos worden er brandwegen aangelegd om bosbranden zoveel mogelijk te voorkomen. Hoofdzakelijk eucalyptussen  dennen, enkele eiken en ook acacia’s ( acacia longifolia) met rode bloemen, bijna uitgebloeid. Een magische plek: getik van mijn stokken , een briesje in de bladeren, krekels , een enkele vogel en … bedwelmende eucalyptusgeur. 

Wel een steile afdaling nadien. Twee cafés aan de ingangspoort van het cisterziënzerklooster in Armenteira! Een strategische plek !!! Je kan in het klooster overnachten, maar er is een nieuwe albergue in het dorp, heel net, met alle mogelijke voorzieningen en … niet druk. Aangekomen om 15.30 u. Audrius is hier al en Pjotr en Ella ook. Kennis gemaakt met Valérie, een jonge Franse lerares uit Lyon. Om 19 u vespers in de kapel in de kloostergang. 6 nonnetjes in wit habijt met een zwart kapje. Ze zingen heel melodieus psalmen.  Er is ook één pater. Op het einde krijgen de 16 aanwezige pelgrims een kruisje van hem. Avondmaal in het café voor het klooster: pulpo met een glas witte wijn. Voor 10 u moeten we binnen zijn . Enkele Deense meisjes in onze zaal staan altijd op om 5 u. Wordt vervolgd!

Naar Pontevedra , 23 km, 24 °C , bewolkt met regen

Geen wekker nodig. Al voorzichtige bewegingen vanaf 10 voor 6 in de slaapzaal. Gelukkig gebruiken de pelgrims geen plastic zakken meer om hun zaken te ordenen, maar waszakjes. Geruisloos! Vertrokken om 6.30 u.

Regen voorspeld. Nog droog. Meeuwen. Honden. Dag cruceiros! Een fontein met het symbool van Galicië: een kelk met een hostie. Refererend aan het wonder van O Cebreiro. Een arme boer trotseerde een zware storm om naar het kerkje boven op de berg te gaan . Hij was de enige gelovige. De pastoor vond het onnozel, maar toen hij hem de communie wou geven, veranderde die echt in vlees en bloed van Jezus!

Zwoegen bergop. Veel jongeren steken me voorbij. Zijn dat wolken in het dal of een meer? Uiteindelijk blijkt het de Ria van Vigo te zijn. 

Vandaag de feestdag van Sint-Jacob. Het Vlaams Compostelagenootschap viert dat in Maaseik dit jaar. Ik zing mee met hen: “ Tous les matins nous prenons le chemin. Tous les matins nous allons plus loin. Jour après jour la route nous appelle. C’ est la voix de Compostèle. ( met het middeleeuwse refrein) Ultreia! Ultreia ! Y sus eia ! Deus adjuva nos . “ (steeds verder, steeds hoger. God zal ons helpen !

Meer en meer kraampjes met fruit of snuisterijen. Als je niets koopt, krijg je een stempel voor 10 cent.

Ontbijt om 8 u in een bar in Arcade. Nieuws op TV: gisterenavond feestelijk vuurwerk in Compostela. 7.000 toeschouwers op het plein voor de kathedraal!Een oude brug  Ponte Sampaio over de Rio Verdugo die hier uitmondt in de Ria de Vigo en weer bergop aan de andere kant … Een oud stuk camino met nog de authentieke ‘ platte ‘ stenen.

Verdwaalde regendruppels. Verfrissend! Onder de eiken is er meer beschutting dan onder eucalyptussen. Toch met hulp van andere pelgrims mijn cape aangetrokken. Niet nodeloos ! Even gerust in het kapelletje van Sint Marta. Veel wijngaarden. Twee verticale granieten palen, op 2 m afstand , daarboven een houten vlechtwerk waar de wijnstokken op groeien. Gemakkelijk om aan de druiven te werken?  

Op het einde nog een alternatief wegje gekozen langs het riviertje Os Gafos. 1 km langer, maar leuk onder eiken, essen, populieren en lindes. Twee reuze eucalyptussen om te omarmen. 

 Om 12.10 aangekomen aan de albergue van Pontevedra in de regen. Samenscholing onder het afdak. We kunnen maar binnen om 13 u. Plaats voor 80 pelgrims. Moet lukken. Pjotr, Ella en Audrius zijn hier ook, maar wel ver voor mij. Om 14. 05 krijg ik mijn bed! (6 euro, zoals elke albergue municipal in Galicië) ! Nogal chaotisch verlopen door de regen. 

Pas om 16 u warm gegeten. Een typisch Spaans uur ! arroz cubana, bacalao a la gallega, ( te gezouten als je het mij vraagt) , melón en een glaasje witte wijn voor 10 euro. Leuk om door Pontevedra te dwalen. Het is een levendige stad met gezellige pleintjes en veel autovrije wandelstraten. De meeste huizen en ook de bestrating in het historische centrum zijn in dezelfde warme zandsteen. Onze albergue heet “ La Virgen Peregrina”, naar de patrones van de stad: Maria voorgesteld als pelgrim met Jezus op haar ene arm, in de andere hand een stok met kalebas en op haar hoed een St-Jakobsschelp. Ze wordt vereerd in een barokke kapel met als grondplan een St-Jakobsschelp:  uniek op de camino!

Kapel ‘ La Virgen Peregrina’ in de vorm van een St-Jakobsschelp!

Er is een speciale cruceiro met onderaan Adam, Eva met de appel en de slang. Aan de hoofdkerk, stralend in de middagzon: het zuiderportaal , een stripverhaal in steen met helemaal bovenaan Jezus aan het kruis, teken van verlossing. En er is ook weer een openluchtconcert dat begint om 10.30 u . Jazz vandaag.